BRIGHTO's profile*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*♀SAIMIKO...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*♀SAIMIKO BRIGHTO (◕〝◕)*.:｡♂DAISUKE✿.｡.:*ﺴ۩DAISUKE ╬ ─═☆SAIMIKO☆═─๑MIYABI۩۞SHINYA● August 17 นั่นสิน่ะ เหนด้วยเปนหย่อมๆๆเรื่องง่ายๆ ที่ผู้ชายไม่รู้
1. การที่เธอโทรหาคุณบ่อยๆ และชอบถามคุณว่า "อยู่ไหน อยู่กะใคร" นั้นแหละ รู้มั้ยว่าเค้าเป็นห่วงคุณ ผู้ชายหลายคนอาจจะรู้สึกเบื่อ รำคาญ แต่คุณรู้มั้ย จริงๆแล้วเธอไม่ได้อยากโทรไปกวนคุณหรอกนะ เธอแค่เป็นห่วงคุณ อยากรู้ความเป็นไปของคุณเท่านั้นเอง หัดเข้าใจผู้หญิงซะบ้างซิ  2. การที่เธอขี้หึงจนออกนอกหน้า คุณอย่าคิดรำคาญเชียวนะ รู้ไว้นะว่านี้แหละ คือการกระทำที่จะบอกว่า เธอรักคุณมากที่สุด ฉันรู้ว่านิสัยเจ้าชู้มันคือนิสัยของผู้ชายหลายๆคนอยู่แล้ว แต่อย่างน้อยถ้าคุณมีแฟนอยู่แล้วก้อน่าจะลดๆลงหน่อย ห้ามเอานิสัยหรือคำพูดที่ทำกับแฟนคุณไปทำกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด รู้มั้ยว่า ถ้าเธอรู้เธอจะเสียใจมากแค่ไหน 3. หากวันไหนที่ทะเลาะกัน ไม่ว่าเธอจะผิดหรือคุณจะผิด แต่ถ้าเธอร้องไห้ ให้รู้ไว้นะว่านั้นมันคือน้ำตาที่ออกมาจากความรู้สึกจริงๆ ไม่ใช่การเสแสร้งแต่ประการใด รู้มั้ย ถ้าเธอไม่รักคุณ เธอจะไม่ร้องไห้ให้ใครเห็นหรอกนะ 4. เวลาเธอมีปัญหาหัดรับฟังเธอบ้างรู้มั้ย อย่าเห็นว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองแล้วไม่อยากรับฟังซะละ การที่เธอเอาปัญหาของเธอมาบอกกับคุณ นั้นแสดงถึงความไว้ใจที่เธอมีต่อคุณนะรู้มั้ย ถึงแม้ปัญหาของเธอนั้น คุณจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยแค่คุณพูดปลอบใจเธอ มันก้อทำให้เธอรู้สึกดีแล้วละ อย่างน้อยคุณก็ทำให้เธอรู้สึกว่า เธอยังมีคุณอยู่ข้างๆ เสมอ 5. หากวันไหนเธอป่วย หรือไม่สบาย ก้อหัดไปดูแลเธอบ้าง แต่หากไปไม่ได้ก็ควรโทรไปหา ถามอาการบ้าง และก็หัดพูดคำว่า "เป็นห่วงนะ" ให้เธอฟังซะบ้าง รู้รึป่าวว่ามันจะทำให้อาการดีขึ้นเร็วกว่าทานยาที่หมอให้มาซะอีก 6. อย่าปล่อยให้เธอต้องรู้สึกว่าคุณเริ่มเปลี่ยนไป เพียงเพราะคุณไม่มีเวลาว่างให้กับเธอเท่านั้น อย่างน้อยถ้าหากคุณไม่ว่างก็น่าจะบอกเธอก่อน เธอจะได้ไม่ต้องห่วงคุณมากเกินไป ว่า "ตอนนี้คุณจะเป็นอะไรรึป่าว หรือว่าคุณอยู่กะผู้หญิงคนไหน" รู้ไว้นะ โรคประจำตัวของผู้หญิงคือ "โรคคิดมาก" เนี่ยแหละ ถ้าคุณไม่รีบเคลียร์นะ เธอจะคิดไปได้ไกลแสนไกลเลยแหละ 7. อย่าเห็นว่าการเอาแต่ใจตัวเองของเธอเป็นเรื่องที่น่ารำคาญ เพราะนี่มันคือนิสัยของผู้หญิงทุกคนอยู่แล้ว สาเหตุของการชอบเอาแต่ใจตัวเองของเธอ มันไม่ได้มีอะไรมากหรอก เธอแค่อยากเป็นคนที่สำคัญที่สุดของคนที่เธอรักมากที่สุดเท่านั้น ซึ่งคนๆนั้นก็คือ คุณ 8. อย่ามองว่าผู้หญิงเป็นคนไร้เหตุผล เพราะอันที่จริงแล้วเหตุผลของเธอมีมากมายกว่า เหตุผลที่คุณคิดได้ซะอีก เพียงแต่เธอไม่อยากพูดเท่านั้นเอง มันดูเหมือนเปนการเข้าข้างผู้หญิงมากไปน่ะ แต่ลองคิดดูดิ่ บางทีผู้ชายก็สารพัดข้ออ้างใช่มั๊ยล่า
เพราะฉะนั้นก็เสมอกัน...555 ถึงไงผู้หญิงก็ต้องถูกไว้ก่อนแหละ
เพราะอะไรน่ะหรอ อยากรู้ใช่ม่ะ
ก็เพราะว่าเปนผู่หญิงไง
555
เอาน่าใช่ว่าผู้ชายจะผิดเสมอ
ซ๊ะที่ไหนเล่า ก็มีถูกบ้างแหละน้าแต่ก็
น้อยนักที่จะถูกไง เอาน่า แมนๆๆหน่อย ผู้หญิงเปนเพศที่อ่อนแอน่ะ
จะทำอะไรก็นึกถึงผู้หญิงบ้างว่าเค้ากำลังเสียใจกับการกระทำของผู้ชายน่ะจ๊ะ พงกผู้ชายทั้งหลาย
พอละๆๆๆๆ นานๆๆจะมาอัพที ก็ขำๆๆแหละ
คิดถึงเพื่อนๆๆนคินทร์มากมายเรยน่ะ ปี 2 แล้ว
ตั้งใจเรียนน่ะจ๊ะ แหะๆๆฉะนก็จะตั้งใจเรียนจร้า จะพยาม
ไว้ว่างๆนัดกันไป ดึ๋งดึ๊ง กันน่ะ แต่อย่าใกล้ไฟนอลน่ะ ฉันจะตายเอา
May 27 แก้ข่าวน่ะจ๊าเออเนื่องจากเพื่อนๆและทุกๆท่านเริ่มจะเข้าใจผิดอย่างแรงละ
คือว่าเราไม่ได้มีแฟนเปนทอมน่ะเฟร้ย
เครียดเรยไง เฮ้อ สาเหตุที่ต้องมาแก้ข่าวเพราะ นัดstar มาเมนต์ไว้ซ๊ะ
ทำเราอึ้ง คือมันม่ะได้มีคนที่มาทักเราเรื่องนี้คนเดียวไง
ก็เรยรู้สึกว่า เข้าใจผิดกันไปใหญ่และ...เลยรู้สึกว่าเออควรมาบอกกล่าวอย่างแรงๆๆ
ออมีอีกอย่างคือว่าไปทะเลมา แอบดำอ่ะ
 ที่สำคัญ ได้แผลมาด้วยโฮๆๆๆๆ  เจ็บง่า(ToT)และที่สำคัญคือ พี่โน๊ต ใจร้ายมากเรยน่ะค่ะ จำไว้ม่ะคิดถึงกันก็ม่ะเปนไร ครั้งหน้าน้องลงกทม.
ละอย่ามาหาว่าน้องมะโทรบอกน่ะ ฮึ่มๆๆๆ แอบงอน เช๊อะๆๆๆ
 พอละๆ แค่จะมาแก้ข่าวเฉยๆๆ ไปละๆๆๆ
 คิดถึงเพื่อนๆๆทุกคนเยยน้า จุ๊บๆๆ May 10 เรื่องมันมีอยู่ว่า... กรูได้มือถือคืนละเว้ยยยยยย เฮ็อ มีความสุขมากมาย แต่น่ะแต่ ได้คืนมันก็ดีหรอก
แต่มัน เพิ่มรอยมาให้เราอ่ะ โฮๆๆ ไอ้เลว บักสาด อารมเสียชิ๊ๆๆ
แต่เบอร์ทุกๆๆท่าน ข้าก็ยังบ่มีเหมือนเดิมน่ะจ้า อย่าลืมโทมาบอกไม่ก็เมลล์มาบอกทีน้า
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนขั้นรุนแรง ฝนฟ้าเริ่มจะเป็นบ้า เพื่อนๆๆรักษาสุขภาพด้วยน่ะ
เออใช่ วันก่อน วันไหนน่ะนึกก่อน ... อ้อม่ะวานๆๆตัวโตม่ะสบายอ่ะ
ลุกม่ะขึ้นเรยน่ะ แบบว่าตกใจอย่างแรง เพราะตอนกลางคืนยังเล่นกะมันอยู่เรยอ่ะ
มันยังวิ่งมากินข้าว รอบดึกอยู่เรยน่ะ เราก็เรยไม่ได้คิดอะไรแต่ก็แปลกๆๆตรงที่ว่าเออทำไม
ตัวมันร้อนๆก็ย๊างอุตส่าห์คิดว่า อ้อมันคงร้อนแหละ(แหง่ว)
เออก็เรยไม่ได้สนใจก็ยังเล่นกะมันอยู่เรยละพอเช้ามา กะจะมาแหย่มันซ๊ะหน่อย เอ้า ไหงมันไม่ลุกมาเล่นด้วยอ่ะ งง เริ่มแปลกใจ เพราะมันพยามลุก
แต่มันก็ล้มแหมะลงไป
ถึงกับอึ้งเริ่มทำไรไม่ถูก งง แต่งงได้5วิ ภาพหมาอาทแล่นเข้ามาในหัวทันทีเรยรีบไปหาหมอที่คลินิกบอกให้หมอมาดู เพราะกลังจะเปนเหมือนหมาอาท เออหมอเรยรีบมาดูหมอจัดการ วัดไข้ หมอบอกว่ามันเปนหวัด
ไข้ขึ้นสูงมากต้องฉีดยาและให้น้ามเกลือคือเราก็เรยบอกหมอว่าขอยาไม่แรงมากน่ะกลัวตัวโตตาย หมอเรยกลับไปจัดยา
มาให้ และหมอก็กลับมาพร้อมน้ามเกลือและยาอีก2เข็ม โอยเหนละเจ็บแทน หมอก็จัดการโดยทันที เฮ้อ ละตัวโตก็
หลับไปเพราะฤทธิ์ยา แต่เราก็ยังตกใจนึกว่ามันตาย โวยวายหมอใหญ่เรย หมอเรยต้องบอกว่าเออเด่วมันตื่นมาละ
ก็จะดีขึ้นที่มันหลับเพราะยา อ้อๆๆ ค่ะ ขอโทดหมอแทบไม่ทัน
เราก็รอมันตื่น ไม่ตื่นซ๊ะทีเครียดๆๆๆๆ ก็เรยไปหลับรอ555+ก็มันง่วงอ่ะ ผ่านไปซัก3ชั่วโมงเรากะเดินออกไปดู เอ้า ตัวโตหายไป เฮ้ยหายไปไหนเวนๆ
เดินหาทั่วบ้านหาไม่เจอ เอ้าเครียดยกกำลัง2 เวนละน้องหมากรูหายไปไหนว่ะ ได้ข่าวว่าไม่สบาย
เออซักพักละหว่างที่เดินหาสักพัก เราก็ไปนอนเล่นที่ชิงช้าคือเหนื่อยไง เออนอนอยู่ดีๆๆ
อะไรตัวอะไรมาเลียมือ ตอนแรกนึกว่าไอ้ตัวเล็ก(น้องหมาอีกตัว)กะลังจะหันไปตบหัว
เอ้าไม่ใช่ นี่มันตัวโตนี่หว่า โอ้โห ลิ้นแดงแปร๊ดมาเชียวก็เรยโล่งใจขึ้นมาจึ๋งนึง
เพราะก่อนหน้านี้ลิ้นมันม่วงเรยไง เออก็เรยรู้ว่ามันดีขึ้นแร้ว เฮ็อค่อยยังชั่ว
แต่ก็อีกนั่นแหละคือหมอเค้าสั่งยาให้มันกินอีกไง โหเหนละสยอง คือ
มันเปนแคปซูนอ่ะ กะยาเม็ดใหญ่อย่างแรง น่ากัวหว่ะ
 เพราะเราก็ไม่ชอบกินยาไง เหนละขนลุกหน้าที่
การป้อนยานี้เรยโอนให้น้าไปเรยคับ
สยองสุดๆๆ
เฮ้อและแล้วตอนนี้ตัวโตก็กลับมาแรดได้ดังเดิม เฮ้อก็ดีน่ะ เราจะได้ไม่ต้องเครียด
แต่ก็ยังต้องระวังไม่ให้มันตากฝนอยู่ดีอ่ะ เพราะช่วงนี้ฝนตก เซงมาก
เพราะไอ้เจ้านี่มันชอบฝนมากๆๆเรยอ่ะดิ่ เครียดเรย
พอละไม่บ่นละดีก่า ที่จิงวันนี้กะมาอัพแค่จะบอกว่าได้มือถือคืนเฉยๆๆน่ะเนี๊ยะแต่ไหงกลับยาวขนาดนี้เหอะๆลืมตัวอ่ะ
เอาเปนว่า คิดถึง เพื่อนๆๆนคินทร์ จัง Eng-JAp605 ด้วยมากมาย
อยากกลับไปรร. แต่พอกลับไปละไม่รู้จะไปหาครูคนไหนดี
เพราะครูที่อยากไปหาก็ดัน ออกกันไปหมดแล้วซ๊ะนี่
แม่ชฎาขา คิดถึงแม่ชฎาจังเยยอ่ะ
May 02 มาๆๆๆ อ่านกันให้หมดคือ ก็ไม่มีอะไร คือเราจะมาบอกเพื่อนๆๆพี่ๆ น้องๆๆ ว่า..........
มือถือเราอันตระทาน หายไปและ
เออก็เรยอยากจะบอกว่า ขอเบอร์ ทุกๆๆๆคนหน่อยเราใช้เบอร์เดิมแหละ
หรือไม่ก็เมลล์มาบอกก็ได้ เพราะเราก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันน่ะ แบบว่าไม่มีเบอร์ใครเรยอ่ะ
เออ อีกเรื่อง เรื่องที่มีคนมาถามเพื่อนเราว่า เฮ้ย เรามีแฟนเปนทอมหรอ?
โหจอท เมิงคิดได้ไงเนี๊ บักสัด แต่ถึงกรูจะมีแฟนเปนทอม ละไง
หนักหัวใครอ่ะ กรูไปแย่งแฟนเมิงรึ๊ไง แล้วถ้าอยากรู้อะไรก็โทมาถามเรยไม่รู้เบอ
ก็ไปเปิดดูในหนังสือรุ่นเอา ไม่ได้เปลี่ยนเบอวุ้ย แม่งง่าว
ละเทอคนนั้น คนที่ถามก็น่าจะรู้ดีน่ะว่าใครอ่ะ ให้มันแน่หน่อย ว่างหรอ วันๆๆไม่มีไรทำหรือไงจ๊ะ
เอาเวลาที่มาสนใจเรื่องคนอื่น ไปสนใจเรื่องตัวเองจะดีกว่ามั๊ย เราไม่เคยคิดอยากจะยุ่งกะคุน
เพราะฉะนั้นคุนก็ไม่ควรที่จะมายุ่งกับเรา แต่เราก็ห้ามคุนไม่ได้หรอกน่ะ เพราะก็รู้ๆๆอยู่ว่าเปนคนยังไง
ถ้าคุนว่าคุนดี ก็ตามใจเหอะ คนอื่นๆเค้าก็รู้ๆๆกันว่าคุนเปนคนยังไง
การที่คุนมัวมานั่งจับผิด คนนู้นคนนี้อ่ะ มันทำให้เกรดคุนดีขึ้นหรอ หรือยังไง ไม่เข้าใจ เหนสนใจนักเชียว
ว่างมากก็ไปดูแลแฟน และตัวคุนเองให้ดีๆๆเหอะ อย่าคิดว่าคนอื่นเค้าจะเหมือนคุนดิ่ บ้าเป่า
ขอโทดน่ะที่ใช้คำหยาบคายคือมันเซงมากมายอ่ะ มันซวยหลายๆๆเรื่องไง น่าเบื่อ
พอดีก่าเปลี่ยนเรื่องๆๆๆ ปวดหัวๆๆ คือเพื่อนๆๆจ๊ะ ตอนนี้ก็ร๊อนร้อน ตับจะละลายและ
ใครเรียนซัมเมอร์ก็ตั้งใจเรียนน่ะจ๊า เกรดจะได้ดีๆๆ ไฮโซๆๆเน๊อะ
พูดถึงน้องๆๆที่รักจ๋านี่ก็ใกล้จะประกาศผลเอ็นฯแว้ว อย่าคิดมากน่ะหนูๆๆ ได้ข่าวว่าปีนี้คะแนนสูงจัง
โอ้โห น้องเก่งๆๆๆ เย้ๆๆอือ ถ้าใครได้ที่ไหนก็อย่าลืมมาบอกน่ะเด่วพาไปเลี้ยงเว้ย555+
ไม่บอกไม่เลี้ยงน่ะเอ้าเออ ไงก็สู้ๆๆน่ะพวกแก ไอ้น้องเลิฟ ของพี่ ทุกคนนั่นแหละ
พอละๆเหนื่อยชิบเรย ร้อนด้วย เริ่มใกล้บ้าและ อย่าลืมน่ะจ้ะ
อย่าให้อารมร้อนตาม อากาศที่ร้อน น้า แหมทำพูด...ละชั้นจะทำได้ม่ะนี่ ( >*<)/
ถึงแม้วันนี้มันจะไม่ใช่วันของเรา แต่มันก็จะมีซักวันที่เปนวันของเรา
ใครกันเล่าจะซวยได้ทุกวัน ใช่ม่ะ
If there 1000 steps between U&Me. When U R sad & lonely
U can walk juz 1 step 2 go near me and ...
I'll waik 999 steps 2 stay beside YOU...
March 07 !!!!!บี้ตายแล้ว!!!บี้ตายแล้ว...ไม่กี่วันที่ผ่านมา
ตำรวจได้สอบปากคำพยาน พยานบอกว่าผู้ต้องสงสัยเป็น gang ที่แต่งตัวแปลกๆ มีเสาบนหัว...ใส่ชุดสีเดียวกันทังตัว กลุ่มคนร้ายมีประมาน4คน ตำรวจได้สันนิษฐานสาเหตุการตายไว้ว่า "โดนเทเลทับ" อิอิ ก็ "เทเลทับบี้"ไง
อย่าเพิ่งว่าอะไรฉันน่ะ คือเอามาจาก FW mail อีกที เอาน่า ขำๆๆ แก้เครียดไง
ถึงเด็กน้อยทั้งหลายที่ได้สอบO-net A-net ที่ผ่านมา พี่รู้ว่าพวกแกเหนื่อย แต่เดี๋ยวอีกไม่กี่วัน ความเหนื่อย ของพวกแกก็คงหมกไปละหล่ะ มันคงไม่ยุ่งยากเหมือนรุ่นฉันหรอก เชื่อดิ่ เอาน่า ชิวล์ๆ อย่าคิดมาก ถ้าติดเด่วพี่พาไปเลี้ยง สุรา 555+ ชวนน้องเสีย เอิ๊กส์ๆๆ ล้อเล่นหรอก
งานเลี้ยงรุ่นนคินทร์ วันที่8(วันพุ่งนี้นี่หว่า)อาจไม่ได้ไปน่ะ ขอโทดเห๊อะเพื่อนๆๆ แต่ยังไงก็คิดถึงเพื่อนๆๆมากมายน่ะ February 26 Final examสอบFinalโอ้เครียด เครียดโคตร โคตรจะเครียด พวกเพื่อนๆมช.สอบเสร็จกันแว้ว....แต่....
พายัพกะลังเพิ่งจะเริ่มสอบ ทำไมน่ะหรอ ... ก็ตอน X-MAs ปิดซ๊ะยาวไง
ก็ปิดตั้งแต่16-ปีใหม่ สมควรที่จะสอบช้ากว่าชาวบ้านเค้าน่านแหละนา
ม่ะกี้ ค่ะม่ะกี้
อ่านข่าวหนังสือพิม ช่างน่าสลดยิ่งนัก นศ.มช. ขับรถไปเสียบได้รถโม่ปูน เสียชีวิตค่ะขอแสดงความเสียใจด้วย
เฮือก สงสารอ่ะ ที่สำคัญเสียดายรถค่ะ เพราะว่า BMW serie3 สีดำ โฮกเสียดายอ่ะ
อ่าจบไปเรื่องเศร้าๆๆ เราจะบอกว่า ช่วงนี้เราจะเปนคนดี เพราะต้องอ่านหนังสือน่ะค่ะไม่งั้นข้าอาจจะ F ได้
เพราะฉะนั้นของดเที่ยวน่ะค่ะ และงดชวนด้วย จะดีมั๊กมาก แบบว่าขอสอบก่อนน้อ
เฮ้อ แป๊ปๆๆก็จะขึ้นปี 2 แร้วอ่ะ โอหเร็วมากมาย แต่ยังไงก็คิดถึงเพื่อนๆๆ นคินทร์ อ่ะ คิดถึง เรยีนามากมาย
อยู่มหาลัยจนจะขึ้นปี2แล้วแต่ก็ยังรู้สึกว่า เหมือนจะยังไม่โตซ๊ะที รู้สึกว่าเวลาไม่ได้ยินครูบ่นแล้วมัน
จะไม่มีแรงกระตุ้นในการทำอะไรซักอย่าง แบบว่า งาน เงี๊ยะ ลืมตลอด นึกได้อีกทีเวน จะส่งแล้ว
ทีตอนอยู่โรงเรียน หืมโคตรจะรำคาน ครูแมร่งทวงงานทุกคาบ กรูละเบื่อ แต่พออยู่มหาลัย
เอ้า อาจารย์ ค่ะจะไม่ทวงงานหนูหน่อยหรอ เฮ้อ ... ไม่มีใครมาบ่นแว้วไง ... แหง่วเยย
ช่วงนี้รู้สึก เป็นช่วงที่คู่รักหลายๆคู่ ต่างก็บอกเลิกกัน ระนาว อะไรว่ะ งง ได้ข่าวว่าเพิ่งจะผ่าน Valentine ไปน่ะเว้ยเฮ้ย
จะรีบเลิกกันไปทำม้าย ไม่เข้าใจ แต่ก็น่ะ ทำไงได้ ก็คนเรามันไปกันไม่ได้ จะทนทำไม ทนไปก็เหนื่อย
เอ๊ะตกลง ยังไงเนี๊ยะ พิมเอง งง เอง 555+ ก็จิงอ่ะ ถ้าคิดว่าไปกันไปรอดจะยื้อไว้ให้เจ็บทำไม
แต่น่ะแต่ๆๆ..... ไอ้พวกที่เจ็บละไม่จำนี่ ไม่ต้องเรยน่ะคร่ะ ไม่ต้องมาให้ช๊านเช็ดน้ามตาให้เรยน่ะกรูเคือง ไอ้พวกเจ็บละไม่จำ
ยังจะไปรัก ไปทน ไปทุ่มเท ให้มันอีก กรูละเบื่อจิง ช่างแมร่งเห๊อะ.....
พอละๆๆๆเหนื่อย เหลือสอบอีกตั้งหลายตัว จะสอบเสร็จวันที่7น่ะคิดว่า ถ้าไงช่วงนี้ ขอลา ไปอ่านหนังสือก่อนน่ะ
นิติศาสตร์ ช่างยากจิงๆๆ เอาว่ะ ทนหน่อย เลือกละนี่ เลือกที่จะเรียนก็ต้องเรียนให้ได้
เออขออีกนิด มีโปรเจคว่า จะเรียนโทญี่ปุ่น เอกนิติ โท ญี่ปุ่น เฮือก จะรอดมั๊ยว่ะ ก็แบบว่าไม่อยากทิ้งญี่ปุ่นทีอ่ะ ยังรักอยู่
เอาว่ะ ตัดสินใจละ เรียนๆๆๆๆ เด่วไปถามรายละเอียดกะอาจารย์ก่อน เพราะอ่านคู่มือไม่รู้เรื่อง555+
February 06 มาละ มาละเอาง่ายๆๆเลยน่ะ ช่วงนี้ใกล้สอบแว้ว เพื่อนๆๆตั้งใจอ่านหนังสือน่ะ
เออเนี๊ยะๆๆใครเปนเหมือนเราบ้างตั้งแต่สอบมิดเทอมเสร็จอ่ะน่ะ เราโคตรๆๆๆๆๆๆๆขี้เกียจเรย
ไม่รู้เปนอะไร แบบว่านิสัยเสียอ่ะ ไม่ไปเรียน บางวิชามันก็โอเคน่ะ แต่บางวิชาดิ่เช็คชื่อ
โอ้ ชิดท์ จะหมดสิดสอบอยู่และเรยต้องไปเรียน เออน่ะ เม่งทีเที่ยวละไม่เคยเบื่อ
ไม่เข้าใจตัวเองเรย เคยเบื่อเที่ยวอยู่ไม่กี่ครั้งเองน่ะ โห ประเสริฐ แท้น้อ
เออช่วงที่เราหายหัวไปอ่ะ เราแบบว่า แหะๆๆ ไม่เอาดีก่าไม่บอกและ เขิลๆๆๆ
วันก่อนแรดค่ะ สลิดดัดผมคร๊าบ ด้วยความที่มันดึกละไง ละคุนพี่ก็โทจิกไง ก็เรย
มาบบบบบ จ๊ากๆๆๆ คือว่าที่ม้วนผม อันตทาน มานาบหน้า โฮกๆๆๆๆๆๆสาดดดดด
เจ๊บง่าว ไม่คิดไรมาก รีบทายาโดยด่วน แต่น่ะแต่ดันหยิบ ฮีรูดอย มาทา เอ้ากำ เวง
ทาเพื่อ ฮีรูดอยน่ะ ไม่ใช่ เบอนอน ที่จิงมันต้องทาเบอนอนอ่ะ ละไงล่อฮีรูดอยไปแร้วจอทจี้มาก
แต่ด้วยความรีบก็เรยรีบแจ้นไปหน้าบ้านอ่าวไหนอ่ะคุนพี่ สักพัก....ฮัลโหล(เสียงเหียกมากของชั้น)
เฮ้ยชั้นขับเรยบ้านแกอ่ะ...ตึง...ขอบจายค่ะคุนพี่ ชั้นรีบจนที่ม้วนผมนาบหน้า อื้อหือ สะเทือนใจยิ่งนัก
เฮ้อ...ง่วงๆๆๆ อยากนอน เออ เพื่อนๆๆค่ะ เราสัญญาว่าเราจะ ลดการดื่ม ของเราให้ลดน้อยลงค่ะ
จะพยามน่ะ ไม่ได้บอกว่าจะเลิกน่ะเฟร้ย บอกว่าจะลดๆๆๆน่ะฮ้า ทุกคน
เมื่อวาน2007-02-05 ไปแหลกข้าวเที่ยงที่กินเส้นมาเนื่องจากว่า นังทางุจิ นั่นมันกลับมา
มันจึงนัดผองเพื่อนไปแหลกกินเส้นกัน ละชั้นไง ม่ะสบายคร่า เสียงโซ แมน มากมายน้อ
ละพอไปถึงโอ้โห เพื่อนๆๆช๊านก็เปนหวัดกัน 555+ ดีจิงๆๆละพอแหลกเสร็จก็ไปร้องเพลงค่ะ
ละด้วยความแจ่มของเพื่อนอะฮั้นน่ะฮ้า มันเจือกใส่ชุดพละม.ปลายไปไง ชั้นละปวดกะโหลกแท้ๆ
มันผู้นั้นคือ อีบู๋(หรือวรางนั่นเอง)แรกๆๆก็ร้องเพลงด้วยเสียงแหบๆๆไป ซักพัก ทางุจิมันไปส่งจ๋า
ละชั้น+เพื่อนๆๆก็กะลังกดเลือกเพลงกะลังจะร้องละครับท่านมีตัวผู้หน้าตาเหี้ยๆๆ เดินมาเปิดประตูห้องค่ะ
ด้วยความงงชั้น+เพื่อนๆก็ถือไมค์ค้างๆไว้แบบนั้นและตัวผู้ตนนั้นก็ พูดประมานว่า ให้ออกมา
เพราะว่าใส่ชุดนักศึกษา+นักเรียน เอ้าสาด ลำพังไอ้ชุดนักเรียนกรูพอเข้าใจแต่ๆๆๆชุดนักศึกษาอ่ะ
กรูเคือง พ่อเมิงดิ่ กรูไม่ได้มีเรียนทั้งวันเหมือนนักเรียนม่ะ ฟายแท้ๆๆๆ ละกรู+เพื่อนก็ต้องจำใจเดินออกมา
แบบไม่ค่อยเข้าใจ...แม่งถ้ามิให้กรูเข้าทำไมเมิงไม่ห้ามกรูตั้งแต่แรก เมิงจะให้กรูเข้าไปร้องทำหอยด๋อยอะไรว่ะ
แต่ก็ช่างแม่งเห๊อะพอดีไม่ค่อยมีเสียงด้วยเรยช่างแม่ง ละกรูเรยไปช๊อปๆๆๆๆๆๆต่อ ละไงเงินช่างเปนใจหมดค่ะ
ละกรูมีแต่ ดอลล่าร์ จะทำไงก็ต้องไปแลกไง แต่น่ะแต่ เงินดอล ลด ฮวบกรูละสะเทือนใจไม่อยากจะแลก
แต่ถ้าไม่แลกก็มะมีตังอ่ะ เหลือทั้งตัว 200 บาทสะเทือนใจโฮๆๆๆๆ และแล้วเราก็กลับมหาลัย(เพื่อน)ก็กรูม่ะมีเรียนแล้ว
เดินๆๆไปเอ้า ใครเรียกกรูว่ะ หันซ่าย หันขวา...อ้อเพื่อนเราที่มหาลัยนี่หว่า อูยมาทั้งกลุ่ม ตกใจหมดเรย
งงมาทำไม .... อ้อมารอแฟน อ้อ ค่ะและเพื่อนๆๆก็พูดมาว่า ไม่ไปเรียนน่ะ แต่มาหาเพื่อนได้... ฉึกๆๆๆ
กึก กรูละพูดไม่ออก เอ่อ ก็น่ะ เพื่อนมันกลับมาอ่ะให้ทำไง เศร้า ขอโทษค่ะ ไบร์ทจะไปเรียนแว้วค่ะ สัญญา
โอยเหนื่อยๆๆๆๆๆๆเด่วมาอัพต่อน่ะ วันนี้ไม่ไหวละ ง่วงค่ะ มากมาย โอยหิวๆๆๆๆๆๆ เด่วไปกิงข้าวก่อนละกัน October 04 เวงกำ เหนื่อยหาป้อเรยคร่าเออตั้งแต่อยู่มหาลัยมานี่ก็จะหมดเทอม1ละน้า โอ้ช่างรวดเร็วจิงๆๆเรยเน๊อะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างเร็วอ่ะ
พูดถึงเวลา เวลาทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง แต่มันก็เหนื่อยนัก เหนื่อยจิงๆเรยน่ะให้ตายเหอะ
อยู่มหาลัยใช้ชีวิตไปวันๆ ทำให้รู้สึกว่าเรายังไม่เหมาะที่จะอยู่มหาลัยเรยไม่มีความรับผิดชอบมากพอที่จะดูแลตัวเองได้
รู้สึกคิดถึงช่วงชีวิตม.ปลายสุดๆ อยากกลับไป แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะยังไงเราก็ต้องโตขึ้นเรื่อยๆคงไม่มีใคร
ที่อยากอยู่กับที่หรอกทุกคนต้องการที่จะเดินหน้าไปเพื่ออนาคตของตัวเอง ถ้าไม่กล้าที่จะเดินต่อไปแล้วจะรู้ได้ไง
ว่าข้างหน้ามันจะมีอะไร ถ้าไม่เดินต่อไปอาจจะไม่เจอสิ่งใหม่ ถ้าไม่เดินต่อไปอาจไม่เจอใครๆ ถ้าไม่เดินต่อไป
คงไม่มีอะไรอีกเลย บางครั้งที่เราต้องเจออุปสรรคต่างๆ มันก็สอนให้เราแข้มเข็งขึ้น และเราก็ควรที่จะรู้จักแก้ไขมัน
แต่บางครั้งมันก็ไม่รู้จะทำยังไง บางครั้งการที่เราอยู่เฉยๆมันอาจทำให้อะไรอะไรดีขึ้นมาเอง แต่บางทีมันก็อาจจะแย่ลง
เนี๊ยะแหละน้า ชีวิต ยังไงก็ต้องผ่านไปให้ได้ไม่ว่ามันจะยากศักเพียงใดจะเหนื่อยสักแค่ไหน ก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ ใช่มั๊ย...
วันนี้มีสอบ ปรัชญา โอยอยากจะบ้าตาย แต่ยังไงก็ไม่อยากตายเท่าสอบ กฎหมาย อันเนี๊ยะน่าเศร้าจิงๆ
วันที่เราสอบกฎหมายเปนวันเดียวกับที่เดทโน๊ตเข้าเรยขอบอก นี่ขนาดเครียดที่ทำข้อสอบ
ม่ะได้น่ะ ก็ยังไปดูเดทโน๊ต คร่า555ให้มันได้งี้ดิ่ โหยจิงๆๆเรยก็ไม่รู้จะทำไงนี่นา
เออไปซื้อ คอมโบเซต หมีพู มาด้วยน่ารักมากๆๆๆๆ ชอบจิงๆเปนอะไรที่
รู้สึกว่าซื้อมาละสามารถเอาไปทำอย่างอื่นได้ นอกจากวางทิ้งไว้
เหมือนอันก่อนๆๆคืออย่างน้อยก็เอาไว้ใส่ของได้อะว้า
น่ารักด้วย คือมันมีฝาปิดด้วยน่ะโอ๊ยอธิบายไม่ถูก
ไปดูเอาเองป๊ะที่เมเจอร์อ่ะน่ารักมากๆๆ
เฮ้อเหลือสอบอีก 1 ตัวก็หมดละ
แต่คือแบบว่ายังมะได้อ่าน
ซักตัวเรยน่ะ เดี๋ยวพุ่งนี้
ก็จะไปดูเดทโน๊ต
กะพี่กิ๊ฟ
เออชีวิตมหาลัย
บางทีก็สนุกสุดๆบางที
ก็เหนื่อยจนพูดไม่ออกเรย
แต่บางครั้งก็ไม่รู้สึกอะไรเลยคือ
มันไม่รู้จะพูดยังไงมากก่าน่ะงงม่ะเราก็งง
เออวันก่อนไปรร.มาแต่น้องๆสอบแต่น้องม.6ติว
เหนละนึกถึงตัวเองชมัด อยากจะบอกน้องๆว่าให้ตั้งใจ
แต่ก็ไม่ได้พูด เออคือตอนเดินกะลังจะไปหาsenseiอ่ะดันเดิน
ผ่านไปทางโรงอาหาร ละที่นี้จู่ๆน้องๆที่นั่งอยู่ในห้องครูอิ่งอ้อยก็หันมามอง
โคตรตกใจแต่ก็เข้าใจถ้าเปนเรา มีรุ่นพี่ใส่ชุดนศ.มาก็ต้องมองเปนธรรมดาละเรากะ
เพื่อนก็เหนละน่ะแต่ไม่ได้เข้าไปหาครูแบบว่าไม่อยากไปแต่พอเดินๆได้ซัก3-4ก้าวเริ่มรู้สึกผิด
เรยเออเข้าไปหาครูเค้าหน่อยละพอเข้าไปก็เออคุยกะครูเสร็จครูเว้ยบอกน้องๆว่าอยากถามไรพี่เค้ามั๊ย
ถามได้เรย เวงกำ โอ๊ยถ้ากรูอยู่มช.จะไม่ว่าเรย นี่อยู่พายัพ แต่ยังดีที่อยู่ นิติ เรยดูดีขึ้นมาอีกนิด ดีน่ะน้องๆไม่ถามมาก
แต่ตอนนี้กะลังเครียดนิดๆแบบว่าที่ไปตกลงกะsenseiว่าจะช่วยสอนน้องๆๆรำพัด+ร่ม เนี๊ยะกรูยังคิดท่าห่าไร ไม่ออกเร๊ย
เอาว่ะไหนๆก็ไหนๆรับปากไปและ ไงก็ถ้าคิดไม่ออกจิงๆก็ใช้ท่าเดิมไง ยากอาร๊าย555+ แต่คงต้องเอาท่าอื่นๆมารวมๆๆด้วยอ่ะ
พูดถึงเรื่องญี่ปุ่นๆๆๆJ-ROCKจ๋าคิดถึงวงการจิงๆตั้งแต่เข้ามหาลัยก็ไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรเรยน้าโฮๆๆๆๆ
Dir~en~greyที่รัก ข้าขอสัญญาว่าช่วงปิดเทอมข้าจะพยามขุดๆๆๆเรื่องท่านๆๆมาอัพเดทให้กะตัวข้าเอง
พูดถึงK-POP นี่ก็เปนอีกสาเหตุที่ทำให้เราค่อยได้เข้าบอร์ดJ-ROCKสัดเท่าไหร่ แบบว่าขอแอบเอนเอียงนิดนึง
ก็น่ะSJ.เงี๊ยะ เอาใจกรูไปเร๊ยยยยโดยเฉพาะ พี่ฮั่นเงี๊ยะ ทึกเงี๊ยะ ซิวอนนนนนน เงี๊ยะ โอ้วๆๆๆ จ๊อทมากเอาใจไปเรย
โอยๆๆๆไม่ไหวๆๆใจจะขาด จิงๆเรยน้าน่าร๊ากวุ้ยยย
เออมีเรื่องนึงขอนิดเห๊อะ เรื่องไรน่ะหรอ เรื่อง SHOUHEI ไงคิดถึงอ่ะ
555+ใครที่ได้ฟังเรื่องนี้ไปแร้นก็น่ะ...อย่ามาอิจฉากันเรยน่ะเพื่อนๆโฮ๊ะๆๆๆ
สัญยาเด่วสอบเสร็จจะติดต่อกลับไป แต่ตอนนี้ขอสอบก่อน+ทำใจในการส่ง แอบเขิลง่า โฮ๊ะๆๆๆ
September 09 Long timesหายไปนาน เรยน้าเรานี่ก็น่ะ ชีวิต มหาลัยโอ้พระเจ้าสุดๆๆไปเรย
แต่ก็สนุกสนานดี เจอผู้คนมากมายเยอะแยะเรยไม่รู้สิ
แต่คิดถึงเพื่อนๆ นคินทร์605 จิงๆๆน่ะคิดถึงเปนบ้าเรยไม่รู้สิรู้สึกว่าอยู่มหาลัยก็
อิสระดีน่ะ แต่ก็แปลกๆๆแหละ รู้สึกบางทีพอไม่มีคนบังคับเรย
ก็ชักจะไม่ร่ำไม่เรียนซ๊ะอย่างนั้น เซงเห๊อะ งงตัวเองเหมือนกันน่ะแต่ก็ต้องบังคับใจนิดๆๆ
อยากบอกว่าตอนนี้ใกล้สอบแร้วแต่เราก็ยังเล่นๆๆอยู่เรยเฮ้อ ไม่ไหว
ก็น่ะไม่รู้สิ ก็พยามอ่านๆๆๆประมวลอยู่น่ะ แต่บางทีก็งง+ไม่เข้าใจอย่างแรงเรยให้ตาย
ความรักตอนนี้เศร้าหมองขั้นรุนแรง ไม่รู้ทำไมโคตรเซงค่ะ โว้ย
แต่ก่อนหน้านี้ ยังมีเด็ก ญี่ปุ่นคอยดามใจแต่ตอนนี้มันกลับไปแว้วอ่า เฮ้อๆๆเสียใจนิดๆๆ
แต่ก็น่ะ Shouhei จ๋าคิดถึงจิงๆๆน่ารักมากมายเรยน่ะเฮ้อน่าจะมีเวลามากก่านี้เน๊อะ
ถึงจะกลับไปแร้ว ถึงจะไกลแค่ไหน ยังไงใจเราก็ใกล้กัน โฮ๊ะๆๆๆ เสี่ยวได้ใจค่ะคู๊น อะไรยังไง
พอละๆๆๆวันนี้เหนื่อยเด่วจะไปอ่านหนังสือต่อและน่ะ
เพื่อนๆๆตั้งใฝจอ่านหนังสือเด้อๆๆๆๆ
June 02 I don't like to sleep alone06-05-08
วันนี้ได้คุยกะใครบางคนด้วย โอยดีใจน่ะนี่ถึงแม้จะคุยไม่กี่นาที
ก็เหอะแต่ก็ดีใจน่ะ ที่จิงก็ตัดใจแร้วแหละ ก็พอเราตัดใจน่ะมันก็
ชอบมีอะไรดีๆแบบนี้อ่ะ เหอะๆๆน่ะ แต่ตัดใจจิงๆๆน่ะก็เค้าไม่สน
เราเรยนี่นาเอาเถอะ พอเราตัดใจวิธีการพูดเราก็จะเปลี่ยนไปพอๆ
ดีใจแป๊ปๆๆเออวันนีพี่บอมโทมาหาจาก เมกา เหอะๆคุยไปนาน
มากคือวันนี้จะไปสมัคร นิติ สมทบไงแต่คนสมัครโคดเยอะ
06-05-10
เฮ้ย พี่ไกด์โทรมา ตกใจ คือไม่ได้คุยกะพี่ไกด์นานมากแร้วไง
แบบว่าเหนพี่เค้ามีงานทำเรยคิดว่าพี่เค้าคงไม่ค่อยว่าง เรยไม่ได้
โทรหาพี่เค้าอีกเรย โหเกือบปีอ่ะที่ไม่ได้โทหา แร้ววันนี้พี่ไกด์โท
มาตกใจหมดเรย งง เหอะๆๆน่ะ ก็ดี งงดี
06-05-11
วันนี้ก็ได้คุยกะใครบางคนอีกและเหอะๆๆขำๆๆคุยไปแค่16:17
เองเห้อ ก็ดีอ่ะสงสัยเราเปลี่ยนไปจิงๆๆแหละ แหะๆๆ
06-05-13
วันนี้อุหส่าห์จะดูAF1 & AF2 ตั้งนาฬิกาปลุกแร้วน่ะแต่ก็......
ไม่ตื่นค่ะ เศร้าง่าว เซงบ่ะเฮ้ย เฮ้ออดดูๆๆๆๆๆๆๆ
06-05-18
ดูๆๆๆช่อง 5 รายการไรน้ารายการไรไม่รู้ที่เมย์ พิม เก๋
เปนพิธีกรอ่ะ เค้าพูดถึง อาลัยพี่โจ้ โฮๆๆเศร้าแฟนพี่โจ้
มานั่งคุยในรายการ สงสารๆๆๆๆมากมาย เรยอ่ะเฮ้อ เศร้า
06-05-19
เหอะๆและแล้วชั้นว่าชั้นจะเปนคนดี ไม่ไปเที่ยวละน่ะ แต่ก็...
ดีแตกไปและค่ะ ไปมังกี้อีกแร้นน ไม่ไหวน่ะเออวันนี้ สุดๆๆค่ะ
แอบเมานิดๆๆด้วยเว้ย เฮ้อก็ชีวิตน่าเบื่อขอเมานิดนึงดิ่น่ะๆๆ
06-05-20
วันนี้นอนแฮงค์อยู่บ้านเรยนอนดูข้าวเหนียวหมูปิ้ง โฮๆๆๆเศร้า
ใครว่าหนังเรื่องนี้ไม่หนุก แต่เราว่าหนุก ถึงแม้เนื้อเรื่องจะไม่
ค่อยมีอะไรก็ตามแต่มันได้ใจหว่ะ สงสารเว้ย ร้องไห้เรยน่ะขอบอก
06-05-24
ประกาศผล แอดกลาง เหอะๆๆเลื่อนเวลาได้ส้นตรีนมากมาย
และแล้ว ก็..........ไม่ติด ............อ่ะเหอะ เศร้าง่าว คุยกะมิ้ว
อยู่ คนโทหามิ้วเยอะมาก เรายังบ่นๆมันว่าคนโทหาแกเยอะหว่ะมิ้ว
พูดไม่ทันขาดคำ พอกันเรยกรู ก่าจะได้นอน จะตี3 ให้ตายเหอะ
06-05-25
เออ นิติ สมทบกรูก็ไม่ติด เหี้ยอารายนี่ เซงจริตอย่างแรง เหอะๆๆ
ยังไงก็นิติพายัพอ่ะ ไม่ซีเรียดมาก แต่ก็เสียใจน่ะ ที่ทำให้ทุกๆคน
ผิดหวังกับตัวเราอ่ะ แต่ตอนนี้ก็ไม่รู้จะทำไงได้เน๊อะ นั่งร้องไห้ไป
ก็ไม่ทำให้ติดขึ้นมานี่หว่า ละจะร้องหาหอกไรนี่กรู พอสิ หยุดละ
06-05-26
ไปโร กะเพื่อนๆเสียดายอีเคื้อไม่มาแต่อะไรไม่อะไร เจอเทอคนนั้น
เวงกำกรูอยากตายเห้อเซงก็นั่งกิน ซเวนเซ่นอยู่พี่บอมโทมาเวงกำ
จะบอกพี่บอมไงดีว่ะ แต่ก็บอกไปและ เหอะๆขอโทดน่ะพี่บอมที่น้อง
เข้ามช. แบบพี่ไม่ได้อ่ะ แต่ก็น่ะ ให้ทำไง เออพอกินติมเสร็จก็ไป
ร้องเกะ คอแทบแตก แร้วก็ไปกิน oishi ต่อโหยzaru ramenทำกรู
เกือบตาย แบบว่าไม่รู้ไง เราหิวเราเรยบอกเค้าว่าเพิ่มเส้น พ่อเมิง
ค่าเพิ่ม 20 บาทตกใจ โหยจะเพิ่มเยอะขนาดไหนว่ะ20บามเรยน่ะเว้ย
แม่งพอมา โคตะระ ตกใจอย่างแรง อย่างเยอะอ่ะ ประชดกรูนี่หว่า
เฮ้อละตอนเยนก็ไปสมัครพายัพมาแหละ มีสัมภาษ ด้วย ขำๆๆ
ก็ผ่าน ได้เรียนละ ไปคนสุดท้ายเรยอ่ะ เหอะๆๆๆ
06-05-28
วันนี้ไปลองดูชุดนศ. เออได้มา1ชุดก่อน พอกลับบ้านลองใส่เหอะๆ
เขิลหว่ะไม่ไหวๆๆ คือแปลกๆๆอ่ะละกระโปรงส่นใหญ่มันต้องใส่ที่เอว
ใช่ป่ะ ละเราอ่ะ เคยใส่ที่เอวตายเรย กระโปรงนร.ก็ใส่โหลด เวงกำ
คือก็เรยขอทำใจก่อนน่ะ เฮ้อ ทำใจอย่างแรง
06-05-30
วันนี้ก็ได้คุยกะพี่เค้าอีกและเหอะๆช่วงนี้ไมกรูโทไปบ่อยฟร่ะเออน่ะ
ก็มีเรื่องต้องคุยอ่ะ เออน่า แต่ช่วงนี้พี่เค้าอืมก็ดีหว่ะ ปกติ ไม่ไหวๆๆ
06-05-01
พี่นอทจำไว้เรยน่ะ โทมาได้ตอน ตี3ก่าเกือบตี4ละยังมีหน้ามาว่าไบร์ท
อีกน่ะว่า ไม่รู้จักปิดโทสับ เอ้าผิดม่ะหล่ะที่ชั้นจะเปิดอ่ะเออ ทำไม
เฮ้อ ถ้าไบร์ทไม่รับน่ะ ละพอไบร์ทตื่นละไบร์ทโทกลับทำไง ซวยน่ะนั่น
ก็ใช้เบอร์ป้าน้อยโทมาไมอ่ะ เห้อ ละผิดมะที่ไบร์ทไม่ได้เมมเบอร์ป้าน้อย
อ่ะ แต่แร้วก็คุยไปจน เกือบจะตี 5 ง่วงน่ะง่วง และแล้วพอพี่นอทง่วง ก็
ทิ้งน้องเฉยเรย โคดๆๆจำไว้เรยน่ะ แกล้งน้องนี่มันหนุกใช่ป่ะ ง่วงหว่ะ
เด่ว อัพเสร็จ ละจะไปนอนและ ง่วงโคดๆๆๆ ไม่ไหว คนยิ่งความดันต่ำ
ตอนเช้าๆอยู่ เออคุยกะพี่นอทเสร็จ ไปอ้วกเรยอ่ะ เปนไงหล่ะซวยเรย
May 05 อยากบอกว่าไม่ได้มาอัพนาน ขออัพทีเดียวเอาเปนแบบว่า เปนวันๆไปเรยน่ะจ๊ะแหะๆๆ
30-04-06
ไปเฮือนสถาปนิกจ้า เฮ้อไปโต๊ะแรกเรยอ่ะ เขิลง่าว เพราะใครหล่ะ ชิ๊ช๊ะ น้าอาทนัดทุ่ม
โอ้โหก่าอีลุงแกจะมาน่าฆ่าทิ้งจิงๆ นั่งๆไปซักพัก ไม่ไหวและ ต้องไปออกกำลังกาย
เสียหน่อยพูดดูดีเน๊อะ จิงๆก็ไปแดนส์อ่ะ แหะๆๆ อือตอนแดนส์ๆน่ะ แดนส์ไปแดนส์มา
ร้อนค่ะร้อนโคตรละคือม่ะมีโต๊ะไงก็เรยต้องแว๊ป เอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู่
ของโต๊ะเทือกๆๆนั้น ละมีอ้ายบ่าวอยู่คนนึงมันยืนข้างเรามันก็ประมานว่าหลบให้ละมีการ
หยิบกระดาษมาให้เราอีกน่ะเราก็เหอะๆๆม่ะเปนไรค่ะได้แร้ว โทดทีร้อนอ่ะ(ยิ้ม)
ละก็ดิ้นๆๆต่อแต่มันก็ร้อนมากมายอยู่ดี ก็ต้องหยิบอีกคราวนี้พี่แกยื่นมาให้ทั้งกล่องเรย
เอ้าเวงไรว้า เออก็ม่ะมีไรแค่ยื่นให้แต่...ก็ต้องคุยกะมันเหอะๆ เออและในที่สดก็รู้จัก
แต่ก็ได้อะไรมากมาย แบบว่าไม่ได้สานต่ออะไรซักอย่างค่ะสรุปก่าจะได้กลับอืม
โต๊ะเกือบสุดท้ายค่ะ เวง แต่พี่ที่คุยกันม่ะกี้มันยังไม่กลับมีหน้ามาบอกว่าให้เราอยู่ต่อ...
เฮ๊อะ ละใครจะไปส่งกรูบ้าป่าว ก็มิอยู่สิจ๊ะ...จบ
01-05-06
ใคร ใครบอกว่าจะประกาศคะแนนสันนี้ เมร่ง แสด ให้ตายสิในที่สุดก็เลื่อนอีกแล้ว
โคตรจะเบื่ออย่างรุนแรงค่ะ ชีวิตช๊านจะมีที่เรียนมั๊ย??จบไปอีก1วัน
02-05-06
ก่าคะแนนจะออกโอยแมร่งกรูอุตส่าห์รีบตื่นอย่างแรงเพราะนังมิ้วมันโทมาจิกแต่เช้า
แทงยูน่ะเพื่อนที่ยิงมาให้กรูโทกลับอ่ะ เดี๊ยะปั๊ดเหนี่ยว เหนนังมิ้วมันยิงมาก็นึกว่าคะแนน
ออกแร้วเรยตาลีตาเหลือกมาดูคะแนน แสด ออกตอน12.45 เรยโทไปหาไปนังมิ้ว
บอกมันว่ามันเลื่อนเวลาเว้ย...นังมิ้วบอกว่าก็ฉันจะโทไปบอกแกไงว่ามันเลื่อน555...
ขอบจายน่ะเพื่อนและสรุปคะแนนก็ออกมาและ...ดูๆๆๆ...กรูจะรอทำสากไรว้า
คะแนนเท่าเดิม เสียเวลาจิงและตอนกลางคืนประมาน5ทุ่มก่าจะเที่ยงคืน
คุนพี่หวานโทมาเม้าท์ๆๆเวงกำ เซงง่าวโดนอีกและฮาว่าแร้วว่าต้องโดน
เรื่องนี้แน่ๆ จิงๆเรยและก็เม้าท์กะพี่หวานไป01:44:23ทำไปได้ขอบคุนน่ะค๊าบ
พี่หวานที่โทมาหา ขอโต๊ด คุยนานมากเรยอ่ะ เปลืองพี่แย่เรย...จบไปอีก1วัน
03-05-06
วันนี้ตั้งใจว่าจะไปสมัครAddและอืมสู้ๆๆเว้ย...ละก่อนจะสมัคร ก็ไปเดินเล่นๆๆๆๆ
แรดๆๆๆที่โรบินสันและก็เสียตังอย่างแรงเดินไม่กี่ชั่วโมงตังค์ช๊านจบชีวิตกันไปเรย
อย่าพูดถึงจำนวนรับมิได้(ToT)เรยต้องทำใจอย่างแรง...เปนแบบนี้ตลอดเรยอ่ะ
ชอบไปเดินช๊อปคนเดียว แร้วก็เสียตังเยอะแต่ก็น่ะคนมันขี้เกียจโทเรียกเพื่อนอ่ะ
ก็เรยเดินคนเดียวคือชอบเดินคนเดียวน่ะบางทีอ่ะพอๆๆ...ครั้งหน้าสัญญาว่า
จะไม่ใช้เงินเปลืองอีก(หรอ)เออจะพยายาม มากมายๆๆ...จบไปอีกวัน
04-05-06
วันนี้ไปหาก้อยตั้งแต่เช้า(หรอ)เออเช้า9โมงแร้วอ่ะเอาใบคะแนนไปให้
ก้อยกะพี่ปุ้ยอือพอไปก็ได้เจ๊อะเจอกะ กาต่ายน้อย นามว่า น้องมิกเซอร์ น่ารักจังสีขาว
นุ่มนิ่ม มันคือกาต่ายของป้องป้องเอามาฝากพี่ปุ้ยเลี้ยง555เหนละนึกถึงน้องคิน
แต่ตอนนี้มันได้ไปอยู่ไนซ์ซาฟารีเสียแล้น แหะๆๆเพราะว่าช่วงนั้นเรายุ่งๆจนม่ะมีเวลา
เรยต้องตัดใจอย่างแรง บ๊ายบายน้องคินอ่าต่อเรื่องเจ้ามิกเซอร์เราว่ามันแปลกๆๆน่ะ
แบบว่าทำไมไม่วิ่งไม่อะไรเรยน้าเอาออกจากกรงก็มิยักจะวิ่งเอ๊ะ เฮ้ยมันเปนไร
ไม่รู้ยืนยังมิไหวเรยอ่ะ สงสาร แต่ก็ไม่ได้คิดไรน่ะก็เออ ออกไปกะก้อย+พี่ปุ้ย
ไปรับแม่ก้อยที่ลำพูนนละก็ไปส่งก้อยสมัคร เภสัช อืมพอกลับมาบ้านน่ะก็คิดว่า
เจ้ามิกเซอร์มันคงม่ะเปนไรแล้ว...ที่ไหนได้ ว๊ากๆๆๆ มันหายใจ ดังมากๆ
ว๊ากๆๆทำไงดี(หน้าซีด)ไปเปิดแอร์แรงมากแบบว่าร้อนไงกาต่ายอยู่ที่ร้อนมากมิได้
เด่วตาย โทหาป้อง บอกอาการเจ้ามิกเซอร์(หันไปมองหน้ากัน3คน...เอาไงดี)
ดูอาการไปซักพัก โอเคหายใจเบาลงแต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นเรย คลีนิคที่ก้อยรู้จักเปิด6โมง
โอยเพิ่งจะ4โมงอยู่เรยเอาไงดีๆ(เครียดๆๆ)เฮ้ยมิกเซอร์ท่าทางจะแย่ ว๊ากๆๆ เอาไงดี
ก้อยพยามให้มิกเซอร์ตื่นตัว เรยอุ้มไว้บนตัก...ซักพัก จู่ๆมิกเซอร์ก็กระตุก 2 ครั้ง
แร้วก็ฉี่ใส่กระโปรงก้อย ทุกคนตกใจ ไม่ไหวแร้วเอาไปรพ.สัตว์เล็กด่วนเรยน่ะ
ก็เรยรีบขับรถไปอย่างเร็วอ่ะ พอไปถึงพี่เค้าบอกว่าหมดเวลาแร้วจะเปิดรับ
บัตรคิวอีกทีตอน 5โมงเรยบอกว่า มิกเซอร์โคม่าอย่างแรง พี่เค้าเรยโอเคให้พา
มิกเซอร์เข้าตรวจเรย(ขอบคุนน่ะค่ะ)ในห้อง หมอเอามิกเซอร์ออกมาจากกรงแร้ว
ดูในปากมิกเซอร์ ละทำหน้าประมานว่า ไม่รอดแร้วกึก...หน้าซีด...ช๊อค...
ทำไรไม่ถูก...หมอเรยบอกว่าจะพยามแร้วกัน ก้อยถามหมอว่าโอกาสรอดกี่%ค่ะ
หมอบอกน้อยมาก...(หน้าซีดก่าเดิม)เวลาผ่านไป5นาที หมอบอกว่าไปแร้วคับ...
ช๊อคค่ะ...ก็เรยเอาน้องมิกเซอร์กลับบ้าน...บ๊ายบายน่ะมิกเซอร์...ไปสบายแร้วน่ะ
เพิ่งได้เจอกันดีใจน่ะที่ได้เจอมิกเซอร์...กลับ้านไม่รู้จะทำไงป้องบอกว่า
ฝากฝั่งเรยน่ะทำใจไม่ได้...เฮ้อน่ะเรยเอามิกเซอร์ใส่ไว้ในกล่องรองเท้าที่ก้อยหาให้
แร้วก็ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้และก็ปิดกล่อง ที่ข้างในมีร่างที่หลับใหลของ
เจ้ามิกเซอร์ตัวน้อย...บ๊ายบายน่ะค่ะมิกเซอร์
....................ใช้ตัวหนังสือสีดำเพราะอยากไว้อาลัยให้มิกเซอร์........................
แต่หลังจากนั้นป้องมาที่บ้านก้อย ป่วงมากมาย ที่จิงตอนแรกเศร้าได้ซักพัก แต่ก็น่ะ
ซักพักไง พอ4ทุ่มก็ไปเที่ยวกั๊บโทนัด พี่ๆเรยเว้ยเหอะๆสรุปไปเฮือน(อีกแร้ว)
เพราะว่ามังกี้คนเต็ม ตอนแรกตั้งใจจะไปมังกี้ แต่เหอะๆ คนโคตรเยอะเยอะโคตรพ่อ
เปลี่ยนใจเรยกรูพอถึงก็แดนส์เรย ไม่รอไรและ เสียเวลาแหะๆๆก็อืมกลับบ้านกี่โมงว่ะ
เดี๋ยวน่ะ อ้อตี3ก่าๆๆเดินเข้าไปดันไปเตะใสประตูบ้านอีก เวงกำ เลือดสาดเรยกั๊บ
เจ็บง่าแต่ช่างมันเต๊อะ พอๆๆจบบบบ
April 19 หลายสิ่งและหลายอย่าง ที่ไม่อาจพูดได้i know u love...But u know i love u.....
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เพียงแค่ไม่กี่วัน ฉันได้รู้อะไรมากมาย ได้ร้องไห้
ได้หัวเราะ ได้พบเจอคนใหม่ๆ ได้พบเจอคนเก่าๆ ได้พบเจอคนห่างไกล
และได้พบเจอสิ่งที่ทำให้เจ็บ มากมาย มากมายเหลือเกินอะไรกันเนี๊ยะไม่เข้าใจ
ว่าทำไม แก้ปัญหาให้คนอื่นละแก้ได้ ที่เรื่องตัวเองหล่ะ ทำไม่ได้ อะไรกันมันยากจิงๆๆ
ตอนนี้ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น เจ็บปวดใจ จังเรย ทำไงดี
ใครก็ได้ช่วยที ไม่อยากจะคิดอะไรอีกแร้ว อะไรกัน ทำไมน่ะทำไม
เสียใจ เสียใจ เสียใจ ตอนนี้พูดได้แค่นี้จิงๆๆ ทำไม มันถึงเปนแบบนี้หล่ะ
บอกไม่ถูก ว่าเกิดอะไร แต่ บอกได้อย่างเดียวว่าเสียใจน่ะ
เสียใจที่เหมือนโดนหลอกมาตั้งนาน แต่ไม่เคยรู้ไรเรย
เหมือนโดนหลอกมาตั้งนาน แต่เอาจิงๆเค้าก็ไม่ผิด
เรามันผิดเอง ผิดที่ไปรักเค้าไง โง่จิงๆๆ ทำไมน่ะ
ทำไมเราไม่บอกรักเค้า ก็เรากลัวคำตอบไง
ทำไมเรายอมที่จะเปลี่ยน ก็เรารักเค้าไง
ทำไมเราเปนห่วงเค้ามากทั้งที่เค้าก็โตแร้ว ก็เรารักเค้าไง
ทำไมเราต้องคอยโทหาเค้าทั้งๆที่เค้าก็ไม่ยอมรับโทสับเรา ก็เรารักเค้าไง
ทำไมเราต้องมาเปนบ้าแบบนี้ เหอะ ก็เรารักเค้าไงหล่ะ
สุดท้ายเราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจาก รักเค้าและเสียใจต่อไป...หรอ
ค ว า ม รั ก ข อ ง โ ป ร แ ก ร ม เ ม อ ร์ เอา array มาเก็บความรัก เอา buffer มาพักใจไว้ เอา struct มาใส่ความห่วงใย แล้ว save เก็บไว้ในหัวใจเธอ complie ความปรารถนาดี ที่ execute ไว้เสมอ ยามใดที่ interrupt แล้วพบเจอ อยากจะ copy หน้าเธอไว้ทุกมุม ls ดูความจริงใจ ftp ความคิดถึงไปทั่วกลุ่ม declare ความห่วงหาให้ครอบคลุม แล้ว click ปุ่มเพื่อส่งความหวังดี del ความบาดหมางของสองใจ network เชื่อมใยใจที่ล้นปรี่ ให้ ram เก็บความรู้สึกที่มี ใช้ pointer ชี้สายสัมพันธ์ เก็บค่าความสุขลง file แล้ว move ย้ายค่าความโศกศัลย์ ทิ้งไปใน bin โดยพลัน เหลือ quota ไว้แค่ฉันกะเธอ April 11 ไอ้สาด ระบบควาย บรรลัยO-NET A-NET ห่วยมาก จะเอายังไงกะคะแนนว่ะ
เม่ง กรูต้องเรียนหนังสือน่ะเว้ย ทำแบบนี้ได้ไง
กรูไม่ต้องรอเข้าพร้อมน้องปีหน้าเรยหรอไง
แล้วคะแนนจะเอายังไงของมันห๊ะ
เหลืออดแร้วน่ะเว้ยยยยยย
แล้วอีลุงนั่นเปนถึง ผอ.ดร.... ง่าวบ่ะเฮ้ยพูดออกมาได้ไง
ที่บอกว่า คนไหนที่คะแนนเปน 0 ให้ยื่นเลือกคณะไปก่อนเรย
แล้วคะแนนจะตามไปทีหลัง ไอ้ฟาย ละกรูจะรู้ได้ไงว่าได้คะแนนเท่าไหร่
ละถ้ากรูไม่ติดขึ้นมา เมิงรับผิดชอบมั๊ย ฟายละไง เม่งงงง
ขอทีเห๊อะ ขอหยาบคายวันนึง ไม่ไหวละ
ทนมานานยิ่งดูรายการสรยุธ ยิ่งอยากบุกห้องส่ง
เม่งไม่ไหว พวกผู้ใหญ่มันเหนพวกเราเปนอารายว่ะ
กรูคนน่ะเว้ยไม่ใช่หนูทดลองแร้วคิดได้ไง เอา
..........อนาคตของชาติมาเปนหนูทดลอง...........
สาธุ+อาแมน ขอให้ลูกพวกมันโดนซ๊ะบ้าง
จะได้รู้ว่ามันเปนยังไง เหียกมาก ไอ้แสดดดดดดดดด
ขอโทดน่ะ วันนี้ขอ หยาบคาย 1 วัน ไม่ไหวจิงๆๆ
April 01 เวงๆละไงก็แบบว่าอยากบอกว่าช่วงนี้บ้า sj. อย่างรุนแรง
ม่ะเข้าใจว่าเปนไรแต่รู้ว่ามันหล่อเว้ยๆๆๆๆๆๆโฮ๊ะๆๆๆ
ที่แน่ๆตอนนี้ชั้นเทใจให้เลยน่ะป๋าฮันจ๋า ทึกด้วย ด๊องด้วยน่ะ
โอ๊ะโอยไม่ไหวแร้วยอมอาย กลางโรบินสันเพื่อ sj. ก็น่ะออกเชเนลวีอ่ะ
คือขอเล่านิด คือวันนั้นอ่ะ เราดูวันผิดเรยไปเดินเที่ยว แร้วทีนี้ก็นั่งกิน เค้ก กะชา อยู่ที่ร้านกสแฟแห่งนึงซึ่งอยู่ในห้าง อืมๆละตอนแรกก็ไม่มีไรหรอกแต่พอซัก6จะโมงนี่สิก็ที่ร้านเค้าเปิดเชลเนลวีไงเราก็นั่งดูไป แบบว่า อ๊ะเทปเปน่ารัก อะไรยังไง ก็ดูไปเรื่อยๆจนซักพักตัดเข้ามาในรายการเราก็เรยนั่งกินเค้กละคือที่ร้านมันก็ไม่ได้เปิดเสียงดังอ่ะน่ะ เราก็ไม่ได้ยิน เราก็มัวแต่กิน และทีนี้จู่ๆนึกไรไม่รู้เงยหน้าไปมองทีวี เฮ้ยหน้าคุ้นๆๆแต่มองไม่เหนพอดูไปแป๊ปนึง อ้าวเหี้ย ละไง sj. นี่หว่า เวงๆๆละดูนาฬิกาเว้ย เอ้าวันนี้นี่หว่า ชั้นนึกว่าพุ่งนี้เอ้าเวง เรยแบบว่ากระโดดไปนั่งตรงเค้าเตอร์หน้าทีวีเรยอ่ะ แร้วยังมีหน้าไปบอกพี่เค้าว่าเร่งเสียงให้หน่อยอีกน่ะ พี่เค้าก็มองหน้าประมานว่า อีน้องนี่มันยังไงว่ะ มาใช้กรู ละคือคนก็เดินไปเดินมา เพียบเรย ละคนก็มองแบบว่าอีนี่มันเปนอารายของมัน นั่งติดทีวี แร้วยัง ดิ้นไปดิ้นมาอีก เออพี่เค้าก็นั่งขำเราเว้ย แต่เราแบบว่า ช่างเม่ง กรูจะดู sj. อารมแบบว่า สะกดคำว่า อาย ไม่เปน ละพอจบเว้ยก็เออนั่งเคลิ้มซักพัก แล้วพี่ที่ร้านมีการมาถามว่า น้องดูอะไรหรอค่ะ ดาราเกาหลีหรอ ดูท่าน้องจะชอบมากเรยน่ะ เอ่าเวงละไง เริ่มรู้สึก อายพี่เค้าอย่างแรง แร้วคือทำอะไรไปบ้างก็ไม่รู้อ่ะ คือโอยๆๆ จะบ้าตาย ทำไปได้
แต่ก็น่ะทำไงได้ก็คนมันชอบนี่หว่า เอาน่าๆคนอื่นที่เหนเรา
เค้าคงจำไม่ได้หรอกแหมๆๆๆ เอาน่า นานๆที ไม่เปนไรหรอกน่า...
เฮ้ยขอบ่นเรื่อง คะแนนo-net a-netหน่อยเห๊อะ ตอนเช้าเข้าเว็ป เค้าบอกว่าจะออกตอน12.00 พอบ่ายมากรูเข้าเม่งบอกว่า อัพโหลดไม่ทัน เลื่อนเวลาเปน 18.00 ละถ้าออก18.00จิงๆๆก็ดีหรอก แต่ที่แน่ๆๆ เว็ปล่มชัวร์ๆๆ ทำใจอย่างแรง แล้วดูดิ่ให้เวลาเลือกคณะแค่ไม่กี่วันเอง โหพระเจ้าช่วยกล้วยทอด กรูจะบ้าตาย เม่งสงสัย ได้ดูพุ่งนี้แน่ๆๆเพราะวันนี้คนคงตรึมอ่ะ เซงจิต อารมเสียวุ้ย คนยิ่งลุ้นๆๆอยู่ ไอ้นี่ เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวเรย เม่งๆๆๆๆๆ  March 13 อำลา NAKHINอำลา NAKHIN 10-02-05
โอ้ๆๆไฮโวมากมายแบบว่า ไอ้ตอนซ้อมน่ะไม่คิดว่ามันจะออกมาดี
เพราะว่าเสียงดังมากๆๆเพราะพวกเรามัน ไฮเปอร์
อ่ะนั่งนิ่งๆๆไม่เปนแร้วครูก็โคดเซง
ประมานว่า นี่เมิงจะไม่เงียบกันเรยใช่มั๊ยจะจบแล้วก็ยังจะเสียงดังอีก
พิธีคงไม่น่าประทับใจแน่ๆเพราะไม่เงียบเรยคุยตลอด
ประมานว่าครูเอือม จนพอถึงวันที่10ก่อนจะ
ลงไปที่พิธีมันต้องติดดอกก่อนไงก็อยู่บนห้องอัญจลา พวกเราก็ยังเสียงดัง
โดนแม่ชฎาบ่นไปชุดใหญ่ แต่พอลงมาน่ะ โฮ๊ะๆขอโทดอย่างเงียบ
พิธีออกมาดูดีอ่ะ แต่มันไม่ดีตรงดีคุนป้าๆพูดนานจังมันเมื่อยขา
คือต้องนั่งพับเพียบอ่ะ แล้วพูดนานโคตรโอ้โหสุดๆๆทรมาน
เหน็บรับประทาน อย่างแรง ขาชาเรยค่ะคู๊นก่าจะพูดเสร็จ
แต่พอพีธีเสร็จก็มาปล่อยโคมลอยกันแต่วันนี้ไม่มี
น้ำตาน่ะจ๊ะ เพราะร้องไปหมดและที่หัวหิน
ก็พอเลิกเพื่อนก็จะเอาของเล็กๆน้อยๆ
ที่เพื่อนๆเตรียมมาก็เปนพวกรูป
พร้อมเบอร์-เมลล์ ดอกไม้
ประมานนี้แต่คือเพื่อนๆ
เตรียมมากันแทบทุกคนไงแร้ว
ส่วนใหญ่จะเปนรูปมากกว่าก็จะเอามา
คล้องคอกันเพียบแบบว่าเราอ่ะ รู้สึกเหมือน
เปนนายก อบต.อบจ.เรยคือเต็มคออ่ะมีแต่รูปเพื่อนๆ
ทั้งน๊านและก็ดอกไม้แต่ก็ดีน่ะเพื่อนบางคนเราไม่มีเมลมัน
ก็ดีจะได้เอามาแอดเรยอิอิไม่ช่ายแต่ดีน่ะที่จัดตอนน้องๆสอบ
เสร็จแร้วนี่ถ้าน้องๆสอบไม่เสร็จน่ะโอ้แม่เจ้าเราคงต้องอัดรูปเพิ่ม
ขนาดอัดไป80ยังไม่พอเวงกำแบบว่าคนที่อยากให้ก็ไม่ได้ให้เพราะ
ไม่พอซ๊ะงั้นแต่ก็ช่างเหอะๆๆ พอขึ้นรถน่ะ ขอเอาออกหน่อยเห๊อะคือมัน
เยอะอ่ะแร้วก็จะไปกินข้าวด้วยจะให้ใส่ไปกินข้าวด้วยก็อะไรยังไงไม่ดีแน่ๆ
ใส่ชุดนักเรียนวันสุดท้ายแร้ว เสียใจจังยังไม่อยากไปเรยจิงๆๆน่ะคิดถึงเพื่อนๆๆ
***เพลงรุ่นเพราะจัง แต่เสียงสูงอ่ะเจ๊บคอค่ะ***
ให้เรารู้สึก ถึงเรื่องราวที่ผ่าน ช่วงเวลาทีเรยีนา และความผูกพันธ์ กับเสียงหัวเราะ
และรอยยิ้มที่มีให้กันเป็นความสัมพันธ์ ที่สัมผัสมันด้วยหัวใจและต่อจากนี้
เราคงต้องไป พบเจอสิ่งใหม่ๆ กับเส้นทางที่ยาวไกลอาจต้องหวั่นไหว
กับวันข้างหน้าเมื่อนั้นมิตรภาพจะนำพา วันเวลาที่มีค่า........
เพราะนี่คือช่วงเวลาที่แสนดีที่ทำให้เรานั้นเข้าใจ ได้พบ
และเจอกับสิ่งที่ทำให้นคินทร์ผูกพันและต่อจากนี้ไป
จะนานแค่ไหนให้หัวใจแทนคำสัญญาแห่งรัก
ว่าเราจะไม่ลืมกันและเราจะไม่ทิ้งกัน
.......ตลอดกาล.......
และนี่เปนเพลงที่พวกเรา
ได้แต่งให้เพื่อนๆตอนอยู่หัวหินน่ะ
-จบแล้ว จากลาเทอใช่เวลาชีวิตที่อยู่กันฉัน
เรารักกันมากมาย จากนี้พรุ่งนี้ จะเหลือก็เพียง
ชีวิตที่เปนความหลังเมื่อฉันและเทอต้องไกล *จากนี้
พบเจอแต่สิ่งสวยงาม เดินทางไปตามความฝัน ไม่ลืม
ที่เคยรักกันมั่นคงยืนนาน -เพื่อนเอย เพื่อนรัก วันนี้เราร้องไห้
ให้กับความหลังที่ฉันและเทอร่วมทาง *เก็บรักของเราที่มีให้กัน
เก็บสิ่งดีๆวันนั้น หัวใจที่เคยให้กัน ไม่เคย ลืมเลือน.........เพื่อนรัก.....
|
|
|||||
|
|
*.%3a%ef%bd%a1%e2%99%82DAISUKE%e2%9c%bf.%ef%bd%a1.%3a*+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
